در عصر حاضر انرژی یكی از مهمترین شاخصههای اقتصادی و تامین آن از ابزارهای سیاسی دولت ها بشمار میرود. پر واضح است كه با توجه به محدودیت منابع انرژی و همچنین هزینههای استخراج و بهرهبرداری، با روند رو به رشد بهای انرژی مصرفی روبرو میباشیم بطوریكه پس از بحران انرژی در سال 1973 كشورهای اروپائی و توسعه یافته صنعتی اقدام به اجرای فعالیتهای صرفهجویانه و تدوین قانون جامع انرژی اروپا نمودهاند زیرا صرفهجوئی در مصرف انرژی بعنوان یك سرمایهگذاری میتواند موجبات كاهش هزینههای عمومی را فراهم آورد. در عین حال برای سازمانها و مراكز مصرف انرژی كاهش هزینهها در هنگام كمبود منابع مالی و مشكلات بودجهای اقدامی بسیار مفید و سازنده بشمار میرود.
لذا میتوان نتایج حاصل از بهینهسازی مصرف انرژی را در پنج سر فصل كلی بیان نمود:
1- حفظ منابع انرژی جهت نسلهای آینده2- ایجاد فرهنگ مناسب مصرف و توزیع عادلانه انرژی
3- مدیریت تولید، انتقال و توزیع انرژی و صرفهجوئی در هزینهها
4- كاهش آلایندههای زیست محیطی
5- افزایش ثروت ملی در نتیجه كاهش یارانه های مستقیم سوخت
اكنون فرهنگ استفاده صحیح انرژی بعنوان یك اصل اساسی در كشورهای توسعه یافته مدنظر قرار گرفته و آنها با هدایت و مدیریت صحیح انرژی تا حدود زیادی به اهداف عالیه خود در كنترل و تامین بموقع انرژی دست یافتهاند
تاریخچه تاسیس انجمن
ازآنجا كه مسائل مربوط به تولید، انتقال، توزیع و مصرف بهینه انرژی كشور درسطح كلان از طریق مجلس شورای اسلامی و دولت درحال برنامهریزی واجرا میباشد لیكن ضروری است دركنار فعالیتهای فوق موضوع مصرف انرژی را ازطریق راهبردهای علمی - كاربردی - منطقی و متناسب با ساختار صنعتی هریك از بخشهای اقتصادی و مصرفكننده انرژی هدایت نمود.
از اینرو وظایف بخش خصوصی در انجام مشاوره، طراحی، ارزیابی، فرهنگسازی، اجرا و مدیریت انرژی یكی از مهمترین ابزار انتقال دانش و متون مورد استفاده میباشد از جنبههای بسیار مثبت ایجاد این تشكل تبدیل مسائل تئوریك مطرح شده در آن به صورت علمی و عملی و اجرای پروژههای كاربردی در زمینه كاهش مصرف انرژی میباشد. لذا پیشنهاد شكلگیری این انجمن با پیشبینی عضویت افزون بر یك هزار و پانصد واحد صنعتی، مشاوره و مشاركت برخی از دستگاههای دولتی را میتوان بزرگترین تشكل خصوصی در زمینه مدیریت صحیح مصرف انرژی در كشور دانست.
طرح جامع تاسیس انجمن بهینهسازی مصرف انرژی ایران در دیماه 1385 به اتاق بازرگانی صنایع و معادن ایران تسلیم گردید
و پس از طی مراحل كارشناسی متعدد در تاریخ 86/10/1 موافقت اصولی ایجاد انجمن از سوی كمیسیون تشكلها صادر گردید.
در این راستا هیئت موسس اقدام به برگزاری مجمع عمومی
در تاریخ بیست و هفتم بهمن هشتاد و شش نموده و با حضور بیش از شصت شركت تولیدی، مشاوره و طراحی، اقدامات قانونی در جهت ثبت انجمن انجام و نهایتاً در تاریخ
شانزدهم اردیبهشت هشتاد و هفت مصوبه تاسیس انجمن توسط اتاق بازرگانی صنایع و معادن ایران صادر و نسبت به درج آگهی در روزنامه رسمی كشور در تاریخ بیست و پنجم اردیبهشت
هشتاد و هفت اقدام گردید .
از اینرو با اخذ مصوبات رسمی از مراجع ذیصلاح كشوری دبیرخانه انجمن تشكیل و برنامههای استراتژیك كوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت آن نیز تدوین گردید.